Sadece kayıtlı üyeler yorum yapabilir. Bir kaç saniye içerisinde kayıt olabilirsiniz.
nephesich
Kız çocukluğundan itibaren ilgisiz ve ruh hastası anne babasıyla yaşamak zorunda kalmış. Annesi kesinlikle akıl hastası, kafayı ressamlıkla bozmuş.. Ressam olmak için herhalde tabloya gelişi güzel çizikler atılması lazım, hiç anlam veremiyorum. Ama asıl sorun babasında.. Babası da aynı annesi gibi, birlikte yaşaya yaşaya kafayı yemişler.. Dizinin geneline bakarsak bence bu şartlar altında büyümek hiç kolay değil ve dizinin bir hikayesinin olması çok güzel.. Aslında kimsenin çocukluğu mükemmel değildir sadece mükemmel bir çocukluk yaşamak için kendi dünyamızı oluşturmak ve sadece o dünyanın içinde yaşamamız gerekmektedir.. Yoksa bu dizideki gibi ruh hastası baba ve anne ile nereye kadar gidebilirsin ki..
nephesich
Ben sadece bizim ülkemizin ormanlarından değil dünyadaki tüm ormanlardan hep korkmuşumdur. Çünkü bu dünyadaki her şeyi biz kontrol etmiyoruz, kendinin kontrol etmediğin bir dünya senin için cehennemden farksızdır.. Ağaçları ve ormanları sadece kendimin kontrol edebileceğim mesafedeyken seviyorum yoksa ormanın derinliklerine kadar gittiğinde aynı böyle birilerinin açtığı çukurlara düşme oranın epey fazladır.. Dünyadaki en büyük korkumuz ıssız bir ormanın çukuruna düşmek ve kimsenin olmayacağını bilmek olmalıdır. Ne kadar korkunç değil mi aynen öyle..
Dizi Anasayfası
Kız çocukluğundan itibaren ilgisiz ve ruh hastası anne babasıyla yaşamak zorunda kalmış. Annesi kesinlikle akıl hastası, kafayı ressamlıkla bozmuş.. Ressam olmak için herhalde tabloya gelişi güzel çizikler atılması lazım, hiç anlam veremiyorum. Ama asıl sorun babasında.. Babası da aynı annesi gibi, birlikte yaşaya yaşaya kafayı yemişler.. Dizinin geneline bakarsak bence bu şartlar altında büyümek hiç kolay değil ve dizinin bir hikayesinin olması çok güzel.. Aslında kimsenin çocukluğu mükemmel değildir sadece mükemmel bir çocukluk yaşamak için kendi dünyamızı oluşturmak ve sadece o dünyanın içinde yaşamamız gerekmektedir.. Yoksa bu dizideki gibi ruh hastası baba ve anne ile nereye kadar gidebilirsin ki..
Ben sadece bizim ülkemizin ormanlarından değil dünyadaki tüm ormanlardan hep korkmuşumdur. Çünkü bu dünyadaki her şeyi biz kontrol etmiyoruz, kendinin kontrol etmediğin bir dünya senin için cehennemden farksızdır.. Ağaçları ve ormanları sadece kendimin kontrol edebileceğim mesafedeyken seviyorum yoksa ormanın derinliklerine kadar gittiğinde aynı böyle birilerinin açtığı çukurlara düşme oranın epey fazladır.. Dünyadaki en büyük korkumuz ıssız bir ormanın çukuruna düşmek ve kimsenin olmayacağını bilmek olmalıdır. Ne kadar korkunç değil mi aynen öyle..