Yue, idam edilen kardeşinin naaşını evine götürmeyi kafasına koymuş ve yalnız başına Taipei'ye gitmiştir. Orada, eski asker Chao Kung-tao'dan yardım alır. Hiç tanışmayan iki kişi bir yolculuğa çıkar ve bu tehlikeli serüven onları hiç beklemedikleri bir dostluğa sürükler.
Caitlin Fang
Yue
Will Or Wai-Lam
Chao Kung-tao
9m88
Hsia
Jing-Hua Tseng
Yun
Pan Lili
Old Yue
Vivian Sung
Nian-yun
Yi-Wen Chen
Fan Chun
Tsai Chang-Hsien
Lee Erh-hsiung
Jhih-Ciang Hu
A-Lin
Chen Chun-cheng
Dirty Tsai
izlemeyenlerin hayatından 2 saat kurtamak için üşenedim üye oldum. İZLEMEYİN İZLETMEYİN HİÇBİR ŞEY OLMUYOR SAÇMA SAPAN BİŞEY
Politik işleri seven romalilara özel bir film ilk defa Bir Tayvan filmini sonuna kadar izledim iyi seyirler sevgili romalilar
son zamanlarda izlediğim en iyi filmdi. teşekkürler
Film beklentimin çok üzerinde çıktı. Gerek konunun ve her duygunun dozunda işlenişi ve gerek oyuncuukların etkileyici performansı, Tayvan sinemasına bakışımı tamamen değiştirdi Admin çok çok teşekkürler
Bu yıl izlediğim en iyi filmlerden birisi... İnsanın insana yaptığı zulüm... İyilik ve kötülüğün savaşı, hayatın gerçekleri... İzlenmeli...
hayati zor yapan biz, yani insan... tesekkurler kaan harika bir filmdi...
Sisli Bir Hikâye”, ölümün bile bazı insanlara huzur vermediği bir dünyayı anlatıyor. Film boyunca karakterler sadece bir cesedi taşımıyor aslında; suçun gölgesini, toplumun damgasını ve geride kalanların sessiz yükünü taşıyorlar. En rahatsız edici tarafı da burada başlıyor: İnsan bazen öldükten sonra bile affedilmiyor. Filmin en güçlü yanı, acıyı bağırarak anlatmaması. Modern sinemanın sık yaptığı gibi her sahneye dramatik müzik boca edip seyircinin boğazını zorlamıyor. Bunun yerine boşluk bırakıyor. Sessizlik bırakıyor. O sessizlikte de karakterlerin çaresizliği daha sert hissediliyor. Çünkü gerçek hayatta da büyük acılar çoğu zaman sessiz yaşanır; insan en ağır darbeyi genelde konuşamazken alır. Sis burada sadece atmosfer değil, ahlaki bir metafor gibi çalışıyor. Kim haklı, kim suçlu, kim gerçekten masum… Film bunları net çizgilerle ayırmıyor. Hayat zaten çoğu zaman öyle işlemiyor. İnsan bazen yanlış bir soyadının, yanlış bir akrabalığın ya da başkasının günahının yükünü taşımak zorunda kalıyor. Bir de filmin eski usul bir sabrı var. Acele etmiyor. Seyircinin dikkat süresine güveniyor. Şimdi çoğu yapım ilk 10 dakikada izleyiciyi yakalamak için takla atıyor; bu film ise “istersen benimle yürürsün” diyor. Herkes sevmez ama sevenin zihninde iz bırakır. Bence film aslında şu soruyu sessizce soruyor: “Bir insan öldüğünde gerçekten hikâyesi biter mi, yoksa geride kalanların omzunda yaşamaya devam mı eder?
güzel film. Tesekkurler Kaan
Beğendim..Teşekkürler..
izledigim son zamanlarin e n iyi filmiydi.